Onze dochter woont in een zorginstelling voor mensen met een verstandelijke beperking. Ze moet opgenomen worden in het ziekenhuis voor een operatie, maar kan niet praten en heeft epileptische aanvallen. Er moet dus constant iemand aanwezig zijn. Nu geeft de instelling aan dat als onze dochter in het ziekenhuis ligt zij geen vergoeding krijgen en dat het ziekenhuis en wij als naasten zorgplicht hebben. Weten jullie hoe dit zit, want wij kunnen onmogelijk 24/7 aanwezig zijn in het ziekenhuis.
Riekje Knol, van SienEigenwijs, zocht het uit:
De vraag van deze ouders is heel herkenbaar. Bij de beantwoording geeft het rapport van Significant ‘Zorg in ziekenhuis aan mensen met een complexe handicap’ en de informatie van Platform VG Brabant heldere informatie.
Tijdens een ziekenhuisopname van een bewoner die in een WLZ-instelling woont, loopt de WLZ-financiering (gedurende 91 dagen door) door. De zorginstelling ontvangt dus wél een vergoeding.
Hiermee wordt niet helemaal tegemoet gekomen aan de kosten voor de inzet van extra uren personeel, voor de begeleiding in het ziekenhuis (Rapport Significant 4.2. pag. 19).
Het ziekenhuis heeft óók een zorgplicht. Uitgangspunt is dat ziekenhuizen alle zorg leveren. Ook aan mensen die als gevolg van een verstandelijke of lichamelijke beperking extra of specifieke zorg nodig hebben (Rapport Significant 1.1 pag. 3).
Maar, zowel uit het onderzoek van Significant als uit ervaringen van ouders en verwanten, blijkt dat ziekenhuizen niet in staat zijn om deze specifieke zorg te bieden zónder de inzet van verwanten of van begeleiders van de zorgorganisatie. Ziekenhuismedewerkers beschikken simpelweg over onvoldoende kennis en vaardigheden.
Kortom, je dochter heeft recht op de zorg die zij nodig heeft, óók veilige ziekenhuiszorg. Om dat goed te regelen is teamwork van iedereen; zorgmedewerkers, ouders en het ziekenhuis noodzakelijk!
Meer informatie vind je bijvoorbeeld in het rapport van Significant en op de website van Platform VG Zuidoost Brabant.