Marjan is de moeder van Gideon, die een verstandelijke beperking heeft. Ze schrijft in haar blogs over haar ervaringen en overpeinzingen. Dit keer vertelt ze hoe haar dochters omgaan met een broer als Gideon..

Gideon loopt vrolijk achter zijn zus aan de supermarkt door. Met zijn geluiddempende koptelefoon op, ukelele in de hand en de geluiden die hij maakt, is hij een opvallende verschijning. Wanneer je Gideon meeneemt, weet je dat je veel bekijks hebt. Het is dan ook niet vanzelfsprekend dat zijn zus hem meeneemt om boodschappen te doen.

Chips
In de supermarkt blijft Gideon dicht bij zijn zus. Tot ze zich even omdraait om een brood te pakken. Ineens is hij verdwenen. Geen ukelele, geen Gideongeluiden. Stilte. Ze kijkt om zich heen, vraagt een medewerker om hulp en belt mij. Waar begin je met zoeken in een overdekt winkelcentrum met meerdere winkels? Ze rent naar buiten en vraagt wildvreemde mensen om hulp. Na een lang kwartier vindt ze Gideon terug in een andere supermarkt, bij de chips. Hij kijkt haar trots en ondeugend aan. Totaal niet onder de indruk. Voor hem was het gewoon een mooi avontuur.

Moeten als zus
Wij zijn ontzettend dankbaar voor Gideons twee liefdevolle en betrokken zussen. Ze doen zoveel met en voor hem. Hun leven ziet er daardoor anders uit dan dat van de meeste leeftijdsgenoten. Het zorgen (en zich zorgen maken) zit verweven in hun leven. Ze moeten soms meer dan leeftijdsgenoten. Meehelpen. Rekening houden met Gideon. Soms hun eigen plannen aanpassen. En misschien wel het moeilijkste: soms nee zeggen, ook wanneer ze zien dat wij het als ouders zwaar hebben. Ook wij als ouders kennen dat ‘moeten’. We moeten zorgen, volhouden, keuzes maken en ons afvragen: houden we het nog vol? Maar we willen ook voorkomen dat onze meiden het gevoel krijgen dat zij iets móéten dragen wat eigenlijk bij ons hoort.

Moed
Daarom vraagt het moed om hierover eerlijk te praten. Om te zeggen wat je nodig hebt. Om je grenzen aan te geven. Om soms ‘nee’ te zeggen, juist wanneer je denkt dat je ‘ja’ zou moeten zeggen. Op die momenten waarop we door moeten gaan maar de moed mij ontbreekt, denk ik aan de bemoedigende tekst die ik vroeger thuis vaak hoorde: “Wees dapper, hart, houd altijd goede moed. Hij is getrouw, de bron van alle goed!”.

Marjan
Moeder van Gideon