Wilma heeft drie kinderen. Haar jongste dochter, Naomi, is 28 jaar en heeft een verstandelijke beperking, autisme en epilepsie. In haar blogs beschrijft Wilma de belevingswereld van haar dochter, maar ook hoe het gaat in hun gezin en op Naomi’s woonplek. In deze blog breekt Wilma een lans voor ‘Jouw Metgezel’.
Het is halverwege januari op het moment dat ik dit schrijf. Ik voel me wat teleurgesteld en ik weet hoe het komt. Ik ging er namelijk van uit dat ik kon bijdragen aan een symposium. Eigenlijk vond ik zelfs dat ik hier ‘recht’ op had, want ‘ik weet toch al jaren hoe het zit?’ Toch ben ik weer teruggeveerd. Ik weet immers allang dat gras nu eenmaal niet sneller groeit door eraan te trekken. Dingen gebeuren zoals ze gebeuren. Iedereen maakt, bewust of onbewust, keuzes in een bepaalde situatie. Die keuzes komen tot stand door opgedane kennis, ervaringen en karaktereigenschappen, maar ook door factoren waarvan je geen weet hebt.
Jouw Metgezel
Waar gaat dit over, hoor ik jou als lezer denken. Nou, het gaat over het programma ‘Jouw Metgezel’, over mijzelf als Metgezel, maar ook over mij als moeder van Naomi. Vorig jaar, op een moment dat ik er ruimte voor had, viel mijn oog op de zzp-opdrachtomschrijving en meteen vond ik dat het bij mij paste. Ik herkende me in de tekst. Jouw Metgezel is een landelijk programma van het Ministerie van VWS. Het wordt Gespecialiseerde Cliëntondersteuning genoemd, GCO. De ‘Metgezellen’ lopen zo lang als nodig mee met een gezin of een persoon bij wie (vaak als gevolg van meerdere factoren) langdurig zorgen en complexe kwesties en lastigheden aan de orde zijn. Situaties waarin mensen vastlopen. Een metgezel luistert, bouwt een relatie op en helpt bij het organiseren van de best passende zorg, zodat ouders en naasten meer rust ervaren. Wij Metgezellen zijn er ook voor naasten. Wij luisteren met aandacht naar alle verhalen over ‘kronkelige wegen’, pech en teleurstelling, hoop, vermoeidheid en liefde. Dit laat zich niet vangen. Het programma moet ook in brede zin onder de aandacht gebracht worden. Instituten, organisaties, professionals en ouders moeten erover horen, bijvoorbeeld op symposia. Daar begon mijn blog mee en daarom had ik daar graag willen staan. Dus geef ik er aandacht aan waar het kan; in de wandelgangen, door deze blog te schrijven, maar ook door erover op Linkedin te posten, of door erover te vertellen aan professionals.
Eigen ervaring en gras
Een belangrijke reden voor mij om Metgezel te worden, is dat ik zelf graag zo iemand bij me had gehad. Vroeger, toen mijn verstandelijk beperkte dochter nog thuis woonde en ik als haar moeder (en wij als gezin) met vele zorgvragen te maken had(den). Het was een lastige tijd, waarin de aandacht van een Metgezel erg waardevol zou zijn geweest. Inmiddels woont deze prachtmeid, onze dochter en zus, alweer tien jaar in Dorpsgemeenschap Nieuw Woelwijck. De zorg voor haar en de intensieve begeleiding blijven noodzakelijk, maar nu dragen we het samen, met de lieve en vaak trouwe begeleiders om haar heen. Samen geven we haar leven kleur en vorm, en ook hier geldt dat het gras niet sneller groeit door eraan te trekken. Vertrouwen en geduld hebben dat ontwikkelingen zijn beloop hebben, niet door niets te doen, maar door te beseffen dat je onderdeel bent van iets groters.
Nu kan ik op mijn beurt als Metgezel meelopen met ouders en gezinnen waar dat zo broodnodig is. Een eer.
Wilma Klaassen
Meer weten? Kijk dan op www.jouwmetgezel.nl