MagaSien 2 - 2021

4 JOLANDA GROEIDE OP BIJ OUDERS MET EEN VERSTANDELIJKE BEPERKING ‘Een jaar geleden woonden mijn ouders nog onder de rook van Rotterdam, twee uur rijden hiervan- daan. De relatie tussen hen en mij liep op zijn zachtst gezegd stroef.’ Jolanda beschrijft haar ouderlijk huis. ‘Een groot huis, tot de nok toe gevuld met spullen en viezigheid. Mijn ouders waren erg op zichzelf en vermeden zoveel mogelijk contact met de buitenwereld. Ze hielden de rolluiken voor de ramen dicht en lieten niemand binnen. Ze lieten hun hond uit en mijn vader deed de boodschappen. Dat was het zo’n beetje.’ Onbegrip De ouders van Jolanda hebben een verstandelijke beperking. ‘Mijn vader werd met 24 weken geboren. Mijn moeder had last van psycho- ses en lijdt aan het syndroom van Diogenes. Mijn ouders werden snel boos, omdat ze niet begrepen hoe de buitenwereld functioneerde. Ze reageerden primair en eenvoudig’, vertelt Jolanda, die zelf een acade- mische opleiding heeft afgerond. De lijst symptomen die hoort bij het syndroom van Diogenes is lang. Stelselmatige verwaarlozing, niet willen communiceren en hardnekkige zorgweigering zijn er een paar van. ‘Toen mijn vader ziek werd, konden mijn ouders niet om hulp vragen. Ik nam contact op met hun huisarts en vroeg om een huisbezoek. Maar de huisarts liet het initiatief bij hen en zei alleen op bezoek te gaan als mijn ouders daar zelf om vroegen. Daar waren ze niet toe in staat.’ Test Ondertussen ging het met haar moeder ook niet goed. Door een val van Jolanda’s vader kwamen beide ouders toch in aanraking met de huisarts. Haar vader werd voor ‘Onbekend maakt onbemind’ Charlotte woont in een dorpje dichtbij Zwolle. Haar enig kind Jolanda Doornbos (38) woont in de buurt en komt regelmatig bij haar op bezoek. Ze laten samen de hond uit en praten over koetjes en kalfjes. In het weekend gaan Jolanda’s man en twee dochters ook mee en voeren ze de eendjes in het park. Zo gewoon en gemoedelijk als dit voor de meeste mensen klinkt, zo is het zeker niet voor deze twee vrouwen.