4 5 Snoeien “Vanmorgen stond ik met mijn vrouw naar de druiven in onze tuin te kijken. Ik ben altijd licht geïrriteerd over hoeveel zij snoeit, al die lange loten gaan eraf. Maar vanmorgen stonden we vol verwondering te kijken naar het resultaat. Zo mooi. Zo ervaar ik het ook met het leven. Het snoeien, het lijden dat we meemaken, is misschien pijnlijk. Maar juist door het snoeien ontstaat er meer bloei.” Alles goed willen doen Zo ontspannen heeft Kees niet altijd in het leven gestaan. Met zijn perfectionisme en drive om kwaliteit te leveren en dingen goed te doen was hij bezig om dingen te repareren. “Maar toen werd Jakko (nu 37) geboren. Onze oudste zoon heeft het downsyndroom, praat bijna niet en heeft het verstandelijk vermogen van een 3-4-jarige. Daar heb ik het in het begin moeilijk mee gehad. Ben je zo perfectionistisch en krijg je een kind ‘die zomaar dingen kan zeggen’ en ook recalcitrant reageert. Daar schaamde ik me voor. Dat voelt Jakko vervolgens haarfijn aan en versterkt zijn gedrag dan nog een keer.” Moed om de wereld in te stappen Inmiddels kijkt hij vol trots naar zijn zoon en verzucht vol liefde: “Nu ben ik jaloers op wie hij is. Ik ben er zo trots op dat hij lekker is wie hij is. Hij maakt zich niet druk over wie de grootste auto heeft of welke schoenen iemand draagt. Hij ís er gewoon en stapt met moed de wereld in, een wereld die hem niet altijd goed begrijpt.” Voor Kees is dit een belangrijke spiegel: “Ik wilde altijd van betekenis zijn, dingen doen, regelen, en veel werken. Maar langzaam ontdek ik dat ik niet altijd van betekenis hoef te zijn. Dat klinkt misschien gek, maar ik mag allereerst er gewoon zíjn. Ik mag met moed een wereld instappen die mij ook niet altijd begrijpt en zijn wie ik ben. Dat heb ik van Jakko geleerd.” Pijn omarmen Naast dat hij veel van Jakko leert ontdekt hij ook in zijn geloof een diepere laag van vreugde. “Ik heb lang in een overlevingsmodus geleefd. Met positiviteit, doorgaan, relativeren en een grap maken liet ik de pijn in mijn leven niet toe. Dat is veel gemakkelijker dan kwetsbaar zijn en echt te durven zeggen, hier ben ik bang, verdrietig of heb ik gefaald… Dat vraagt moed. Maar ik ontdekte dat als ik de pijn en ellende die ik heb meegemaakt ten diepste omarm, dan ontstaat er ruimte. Het is natuurlijk wel een transitie van jaren, van lagen afpellen en delen die je niet kende laten helen.” “Voor mij draait het daarbij om de liefde van God, ook op die plekken waar ik mij niet geliefd voel, waar het eenzaam is, of als er niemand mij liefheeft, ook daar is God.” Kees vertelt dat hij God dankt voor alle pijn en moeite in zijn leven. “Die had ik echt nodig om te worden wie ik ben. Het is dan ook niet dat ik nog méér wil worden, ik wil minder verbergen van wie ik ben.” Genieten Voor Kees betekent ‘moeten’ dus je tanden op elkaar en doorgaan. ‘Moed’ is stilstaan, naar binnen kijken en toelaten wat er op dat moment werkelijk is en dat durven toelaten. Dat zorgt ervoor dat hij niet meer zoveel hoeft, dat er ruimte ontstaat om te zijn. Hij verwoordt het zo: Ik was altijd bezig met dingen te repareren, nu mag ik mijn leven bewonen.” Enthousiast vervolgt hij: “Jaaa, en dan kun je gaan genieten. Dan hoeft er zoveel niet meer. Dat gun ik ook andere ouders in het ouderschap en iedereen in z’n leven. Dat als je de moed vindt om alles in je leven te omarmen, ook je pijn en verdriet en dingen die je kwijt bent geraakt en als je erbij stil staat en het toelaat, dat er dan een diepe vreugde in je zit, een vrede die alle verstand te boven gaat.” Ik ben jaloers op wie Jakko is. Hij laat zien dat je moedig kunt zijn door jezelf te blijven. Je hoeft niet meer de held te zijn van je verhaal, maar je mag de hoofdpersoon durven worden. Dat vraagt veel moed. Moed hebben is pijn omarmen Kees Ritmeester (60) is vader, ondernemer en gebruikte lange tijd positiviteit om pijn en lijden in zijn leven weg te duwen. Door zijn zoon Jakko, zijn geloof en een levenslange zoektocht leeft hij nu juist vanuit een andere instelling. “Door de pijn op het diepste niveau te omarmen, ontstaat er ruimte en mag ik echt zijn wie ik ben.” '‘Moeten’ is je tanden op elkaar en doorgaan. ‘Moed’ is stilstaan, naar binnen kijken en toelaten wat er op dat moment werkelijk is.' Ik was altijd bezig met dingen te repareren, nu mag ik mijn leven bewonen.
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=