MagaSien 3 - 2021

4 5 SANNE-LOT GOOIDE HET ROER OM VOOR HAAR KINDEREN ‘Mijn man, zonen en ik, woonden in Amsterdam. Ik had een goede functie bij een bank. Maar met Basil liepen we vast in de zorg. Bij de grote zorginstellingen in de stad ging het altijd over wat niet kon, nooit over wat wel kon. Aansluiten bij zijn ont- wikkeling kon niet, dat paste niet in de structuur. Ik kon daar niet tegen. Ik denk vooral in mogelijkheden en als ik ergens tegenaan loop, wat natuurlijk regelmatig gebeurt, geef ik daar een creatieve draai aan.’ Sanne- Lot en haar man nemen in die tijd een aantal radicale beslissingen: ze verkopen hun huis, Sanne-Lot zegt haar baan op en beiden beginnen voor zichzelf. Ook gaan ze op zoek naar een rustige woonplek in een kleinere stad. Dat wordt Amersfoort. Drie jaar later, in 2012, overlijdt de man van Sanne-Lot. Ook hierdoor moet zij haar zorginnovatiebureau stopzetten. Het is een zware tijd voor het gezin. Gelukkig hadden ze eerder al wel een mooie plek voor Basil gevonden bij Het PLEIN in Amersfoort. Na het overlijden van haar man besluit Sanne-Lot met haar twee zoons vlak bij Het PLEIN te gaan wonen. Dat geeft rust. Zoektocht Over haar zoektocht naar de juiste plek voor Basil vertelt ze: ‘Er is sindsdien veel veranderd in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Toch moet je ook nu nog op je hoede zijn. Een website kan er fris uitzien. ‘Het kind centraal’, staat dan op de homepage. Maar als je vraagt: hoe ziet dat er bij jullie dan uit, waar merk ik dat aan?, krijg je vaak niet echt antwoord.’ Haar zoektocht naar de juiste zorg en een veilige plek voor Basil eindigde bij Het PLEIN, een kleinschalige instelling. ‘Daar was Ilse. Ze zei me recht in m’n gezicht dat ik moest loslaten, werken aan z’n zelfvertrouwen en medicatie geven. “Als je dat niet doet”, zei ze, “ben jij degene die z’n ontwikkeling remt.” Dat kwam wel binnen.’ Huiskamersfeer Het PLEIN is een bijzondere plek: de gangen in het gebouw zijn in vrolijke kleuren geschilderd. Overal staan kasten met puzzels of boeken. Bepaald niet de rustige en prikkel- arme uitstraling die zo kenmerkend is voor veel zorginstellingen. ‘Dat is bewust zo gedaan’, vertelt Sanne- Lot. ‘Ze willen een huiskamersfeer creëren. Daar ligt ook van alles op de bank en vallen onverwachts mensen binnen. Zo leer je mensen zich staan- de te houden in de echte wereld. Het PLEIN is ook geen dagbestedings- plek, maar een ontwikkelcentrum.’ Basil is memory aan het spelen. Hij steekt z’n hand op, maar gaat snel verder. Hij is aan het winnen. ‘Het is leuk’, zegt hij. Vanmorgen heeft hij al in zijn schrift geschreven en straks gaan ze frietjes eten, vertelt hij glun- derend. Schijnbaar achteloos draait hij twee dezelfde kaartjes om. ‘Yes!’ Coronatijd De afgelopen jaren heeft Basil zich sterk ontwikkeld. De coronatijd heeft daaraan zeker bijgedragen. ‘Die tijd was fantastisch voor hem’, lacht Sanne-Lot. ‘Omdat het rustig was op de weg, heeft hij leren overste- ken. Basil zet graag vuilnis buiten. ‘Ik denk vooral in mogelijkheden’ Sanne-Lot van Ulzen (56) woont met haar zonen Basil en Leon in een gezellige eengezinswoning in Amersfoort. Basil (21) heeft een ernstig verstandelijke beperking. Sanne-Lot werkt parttime in de zorg, schrijft boeken en is toezichthouder bij twee zorginstellingen. Maar ruim tien jaar geleden zag haar leven er compleet anders uit. Ik ben een appgroepje gestart met buurtbewoners. Als zij willen dat Basil helpt met de vuilnis, dan appen ze even. Hij leert daar enorm veel van en zij leren hem kennen. Maar uiteindelijk leer ik misschien wel meer van hem dan hij van mij. Ik leer ‘zijn’, in het hier en nu. Ik leer van de liefde die hij onbegrensd geeft. En van zijn immense geduld. Hij praat snel, soms moet hij het tien keer herhalen, omdat ik het niet versta. Maar hij wordt nooit boos. Ik denk weleens: als alleen verstandelijk beperkte mensen stemrecht zouden hebben, hadden we nooit meer oorlog.’ Helder Als Basil achttien wordt, komt Sanne- Lot in contact met Sien. Ze zoekt op veel plaatsen naar informatie over de juridische en financiële consequenties van deze leeftijd, maar vangt overal bot. Behalve bij Sien. ‘Sien was de enige organisatie die hierover helder was. De website van Sien biedt veel goede informatie en handvatten.’ Toekomst De toekomst voor Basil ziet Sanne- Lot hoopvol tegemoet. ‘Ik zie alleen maar mogelijkheden. Hij wil graag vakkenvuller worden bij Albert Heijn en een stofjas aan met de tekst: ‘Vraagt u het mij!’ Maar we vonden een ander baantje voor hem. Hij brengt nu elke week koffie rond in een verzamelgebouw voor zelf- standigen hier in de buurt, met zo’n karretje. De mensen betalen via een strippenkaart. Iedereen wordt er blij van, heel mooi om te zien.’ Sanne-Lot van Ulzen schrijft over haar leven in haar blog: www.inspi- ratiedoormijnzoon.nl , op Instagram: @inspira- tiedoormijnzoon en op www.sien.nl/mijnverhaal. Ze schreef onder andere het boek ‘Samen kijken naar autisme’. Wil je meer (ervarings) verhalen lezen? Kijk dan op www.sien.nl/ actueel/blog. Meer verhalen

RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=